Nie znamy naturalnych izotopów

„Nie znamy naturalnych izotopów fosforu, natomiast występuje on aż w czterech odmianach alotropowych, jako fosfor biały (żółty), czarny, czerwony i fioletowy. Z izotopów sztucznych, promieniotwórczych, duże znaczenie dla badań biochemicznych ma JP, którego okres połowicznego zaniku wynosi ponad 14 dni; inne izotopy, jak P, J!P i P, trwają zbyt krótko na to, żeby ich użyć do badań, gdyż okres ich połowicznego zaniku wynosi od kilku sekund do 2,5 minuty.
Fosfor jest ciałem stałym; w naturze nie występuje w formie pierwiastka, gdyż zbyt łatwo reaguje z innymi pierwiastkami, natomiast spotykamy go w skorupie ziemskiej w postaci fosforanów wapnia, żelaza lub glinu. Są to minerały apatyt — 3Ca3(P04)2 Ca(ClF) i znacznie rzadziej występujący wiwianit Fe3(P04)2 8H20 lub wavellit — 4A1PO. 2A1(0H)3 9H20. Jeszcze rzadsze są związki chemiczne fosforu z innymi pierwiastkami.
Chociaż znamy sto kilkadziesiąt minerałów zawierających fosfor, to jednak ilościowo dorninuje wśród nich apatyt. Przeciętną zawartość fosforu w skorupie ziemskiej ocenia się na 0,07% jej masy.
Zawartość fosforu w roślinach jest znacznie mniejsza niż azotu i wynosi dziesiętne części procentu suchej masy roślin. Ta stosunkowo nieduża zawartość fosforu w tkankach roślinnych nie pomniejsza jego znaczenia. Wchodzi on w skład bardzo istotnych związków organicznych, na przykład niektórych białek. W kazeinie kwas fosforowy tworzy estrowe połączenie z grupą hydroksylową (—OH) aminokwasu seryny — HOCH2CH(NH2)COOH. Poza tym występuje on w kwasach nukleinowych i w niektórych związkach tłuszczowych (fosfolipidach).“(14)